Budapeszt

Koczownicy wędrujący w IX wieku po Europie, kiedy zabrakło już miejsc na osiedlenie się wzdłuż linii brzegu kontynentu postanowili osiąść na żyznej glebie nad Dunajem. Król Bela IV panujący w XIII wieku wybrał piękne wzgórze, dzięki któremu miał piękne widoki, ale i możliwość lepszego i szybszego zauważenia zbliżającego się wroga.

Wkrótce zbudowano zamek obronny a z czasem miasto, będące schronieniem dla coraz większej grupy rzemieślników. Nawet wojna z Turkami nie spowodowała zaprzestania wznoszenia pięknych budowli. Po drugiej stornie brzegu budowało się w tym samym czasie drugie miasto – Peszt, znacznie silniejsze niż Buda. Ze względu na dzielącą oba miasta rzekę przeprawa do drugiego, zwłaszcza zimą nie była łatwa.
Powstanie mostu było sprawą konieczną, by móc przedostać się do niedaleko oddalonego miasta. Most ufundował węgierski arystokrata, hrabia Istvan Szechenyi, gdyż jego interesy ucierpiały przez to, że nie mógł znaleźć przewoźnika, który przeprawiłby go w czasie zimy na drugi brzeg rzeki, dlatego roczny dochód postanowił przeznaczyć na wybudowanie mostu. Most oddano do użytku w 1849 roku, zaprojektował go inżynier William Clark. Łańcuchowy most to jeden z mostów, z których słynie Budapeszt. Wybudowanie mostu łączącego dwa miasta przyczyniło się do ich późniejszego złączenia w jedno miasto, którego nazwa była połączeniem, powstał Budapeszt.

Zabytki Budy
Do dnia dzisiejszego Budapeszt można podzielić na dwa odrębne miejsca.
W XIX wieku Buda stała się placem budowy, gdzie dokonywano rekonstrukcji zamku królewskiego, kościoła Macieja i średniowiecznych kamienic.
W centrum znajduje się gotycki kościół pod wezwaniem Najświętszej Maryi Panny. Nazywany jest także kościołem Macieja, ze względu na to, że król zawarł w nim dwa związki małżeńskie. Odbywało się tu wiele ważnych uroczystości, a ze względu na dobrą akustykę, odbywa się tu liczne koncerty.
We wnętrzu kościoła dominują freski o wzorach roślin i geometrycznych figur. Przed kościołem znajduje się pomnik św. Trójcy na pamiątkę dżumy z 1709 roku.

Zamek królewski, mimo znakomitego położenia, był trzykrotnie zniszczony. Wybudowany w XIII wieku przez króla Belę IV został zniszczony w wyniku najazdów tatarskich. Kolejne, gotycki i renesansowy zostały także zniszczone, spustoszony zastał także przez trzęsienia ziemi i pożary. Odbudowany w XVIII wieku przetrwał do czasów wojny, podczas której doszczętnie spłonął. Obecnie, ponownie odbudowany, jest centrum kultury, z którego podziwiać można przepiękne widoki na stare miasto, kręte uliczki, place.
To, na co warto zwrócić uwagę podczas zwiedzania Wzgórza Zamkowego to środkowa i północna jego część, która jest dziurawa, niczym ser, znajdują się tam liczne jaskinie powstałe na skutek wypłukania przez gorącą wodę. Niektóre z jaskiń są udostępnione dla zwiedzających, jak na przykład Jaskinia Pawłowej Doliny czy Góry Szelmo.

Piękną panoramę miasta podziwiać można z Góry Gellerta. Nazwa góry pochodzi od biskupa, który jako pierwszy dokonał chrztu plemion Madziarów i który zginął śmiercią męczeńska z rąk pogan. Zamknięto go w drewnianej beczce, która sturlała się z góry. W miejscu tym znajduje się pomnik biskupa. Od tego czasu miejsce to nie miało dobrej opinii, mówiono, że dochodzi tu do zlotów czarownic, z czasem wyrosła tu cetadela z wojskiem austriackim. Obecnie znajduje się tu muzeum, restauracja oraz dyskoteka.